2018.04.15 hulp huilbaby

Huilbaby overleven 101: onmisbare support

Wat waren het ongelofelijk zware maanden met onze lieve Lewis. Als zombies liepen we door de wereld en ik weet eenvoudigweg niet hoe ik het had moeten redden zonder de support van andere vrouwen.

Echt een hele dikke knuffel voor iedere vrouw die een new born mom met een huilbaby een hart onder de riem steekt. Ik heb aan den lijve ondervonden hoe ongelofelijk belangrijk die steun is. Als ik dit nu typ, kan ik maar niet onder woorden brengen wat het voor me heeft betekend. Mocht je twijfelen of denken: laat ik me er maar niet mee bemoeien.. doe het wel. Stuur een lief berichtje of een kaartje, en wees niet geïrriteerd als zij pas veel later of helemaal niks terugstuurt. Je kunt het je misschien niet voorstellen (of bent het godzijdank alweer een beetje vergeten) maar je hebt letterlijk je handen vol aan zo’n kindje. Helemaal als je ook nog andere kinderen hebt om voor te zorgen. Je telefoon of uberhaupt de buitenwereld is iets dat ergens in de periferie van je eigen leven bestaat. Een leven dat even heel heel klein is geworden, door het verdriet, ongemak, pijn of wat dan ook de reden is van het huilen van een heel heel klein mensje. Waar je ondanks alles heel heel heel veel van houdt.

Geef de ruimte om vragen te stellen, om te schelden, om te janken en om wanhopig te mogen zijn. Sta naast haar gedurende deze loodzware weken. Ga langs, maar hou het kort en steek je handen uit de mouwen. Zo heeft een vriendin mij een uurtje geholpen door heel simpel de baby vast te houden terwijl ik mijn peuter naar bed bracht. Even iets meer tijd voor hem, in plaats van afraffelen en gauw terug om die huilende baby weer te troosten. Dat voelde zo bevrijdend! Een ander stond me letterlijk dagelijks met raad en daad, eigen ervaringen én spullen bij! Wat waren die inbakerdoeken een uitkomst. Weer een ander had ik al jaren niet gesproken, maar liet me weten dat ze wist wat ik doormaakte omdat zij zelf ook een huilbaby heeft gehad. De ruimte om even leeg te kunnen lopen tegen iemand die ook weet wat het is, was zo fijn. En zo kan ik nog veel meer voorbeelden noemen, die mij in die periode erdoorheen hebben gesleept. Of het nu mijn beste vriendinnen waren, of vrouwen die ik eigenlijk niet veel meer spreek, je voelt je niet meer zo alleen. En ik ben echt geen zweverig emancipatie-typje maar op dit soort momenten voel ik me zo verbonden met andere moeders, vrouwen die misschien heel anders zijn dan ik of veel jonger of juist veel ouder. Ik weet zeker dat hoe je ook bent of je leven invult, het moeten zorgen voor een huilbaby is voor elke moeder enorm zwaar en gevoelens van verdriet, wanhoop en die intense moeheid zijn voor iedereen hetzelfde.

Op dit moment (Lewis is 14 weken oud) ligt hij lief naast me in de box te slapen. Iets dat 7 weken terug on-mo-ge-lijk leek. Lees je dit en zit je er nog middenin? I feel you. Heel veel andere moeders feelen you. Je kent ze misschien niet, maar ze zijn er. Het wordt beter, echt. Elke dag is er eentje en daar mag je elke keer weer trots op zijn. Laat het leven buiten maar even, die wereld die draait wel door. Deel in je omgeving waar je doorheen gaat, laat weten hoe ze je moeten helpen. Huil maar en scheld maar, en zet ondertussen de ene voet voor de andere. En als het je te veel wordt (of eigenlijk voordat het je te veel wordt): VRAAG HULP. Huisartsen en consultatiebureaus zijn een goede eerste (professionele) stap.

Lieve iedereen die mij heeft bijgestaan: vanuit de grond van mijn hart dank je wel.

2 thoughts on “Huilbaby overleven 101: onmisbare support

  1. Ohh Ijlien!! Ik geef je een virtuele knuffel! I feel you 2! Ben enorm blij dat het met jullie Lewis ook beter gaat. En dat je zo veel lieve mensen om je heen hebt.
    Hier ook een huilbaby gehad! Liz is grote zus van vlinderkindje Lynn en de eerste maanden voelde ze alle spanningen en verdriet van mama.
    Nu klinkt dat heel makkelijk (want tja, we hadden een gezond kindje gekregen nu) maar wat een verschrikkelijk moeilijke tijd was dat!
    Liz is ook nog trotse zus geworden van broertje Mick en gelukkig hebben we toen op een heerlijk roze wolk kunnen zitten. En nu? Gaat het heel goed met ons!! Maar oef! Als ik dit zo lees bij jou… zeg ik I FEEL YOU!
    Ik wens jullie alle geluk En het komt goed! Stapje voor stapje, hou vol!

    • Lieve Andrea, dank je wel voor je warme berichtje en je dikke knuffel!! Maar wat hebben jullie je ook knap door zo’n moeilijke tijd geslagen. Ik weet ook uit eigen ervaring hoe dubbel de blijdschap om een gezond kindje kan zijn, terwijl je altijd aan je andere kindje(s) blijft denken. Ze zullen nooit worden vergeten <3 Wat onwijs fijn om te lezen dat het zo goed gaat met jullie samen met de kindjes Liz en Mick die bij jullie zijn. Alle goeds voor jullie toegewenst en dank je wel nogmaals voor je lieve woorden. #ifeelyoutoo Liefs xx

Comments are closed.