img_2459

Zindelijkheidstraining met anderhalf jaar?

Dag in, dag uit die luiers.. op een gegeven moment ben je het wel zat! Maar wanneer begin je met zindelijkheidstraining? Misschien dat mijn ervaringen je kunnen helpen.

Zoals je misschien weet ben ik moeder van een jongetje, en jongetjes staan er nu niet direct om bekend dat ze snel zindelijk zijn. Toch zijn we met Mason al een tijdje bezig om zindelijkheid, zeg maar, onder de aandacht te brengen en dat zonder al te veel moeite of druk.

Tip nummer 1 is wat mij betreft ook: niet forceren. Nu kan ik niet spreken voor als je kind 4 is en al bijna naar de basisschool moet (waar ze zindelijk moeten zijn). Maar op deze leeftijd, 2 jaar, is het absoluut niet nodig en slim om er te veel druk op te leggen. Die kinderen voelen haarfijn aan dat dit een ‘ding’ voor je is en dat kan allerlei gedrag tot gevolg hebben. Van expres frustreren tot onzeker worden. En dan ben je nog verder van huis. Forceer niets dus.

Tip 2 is: maak gebruik van het moment. Ik was absoluut niet van plan om met anderhalf al een potje in huis te hebben. Ben je gek joh, veel te vroeg en: zie tip 1. Totdat Mason gedrag begon te vertonen dat erop wees dat hij er wat bewuster van was. Zo stopte hij ineens met spelen en keek naar zijn luier als er wat gebeurde en kwam hij naar ons toe om om een schone luier te vragen. In zijn eigen woordjes dan. Toch maar een potje gehaald (Ikea) dus.

Tip 3: laat je kindje erop zitten en geef hem of haar iets te doen. Een boekje of in ons geval, de iPad. Alsof het gewoon een normaal stoeltje is waar hij op zit en dus normaal ook een boekje heeft of wat dan ook. Gewoon een paar minuutjes en daarna de luier weer aan en verder spelen. Of als hij zelf eraf wil, gewoon eraf laten gaan natuurlijk.

Tip nummer 4, en daarvoor moet je alles uit de kast trekken: juich alsof je leven er vanaf hangt als er toevallig een plasje in gedropt wordt! Waarschijnlijk heeft hij niet eens doorgehad dat er wat is gebeurd maar als je maar duidelijk maakt dat je door het dak gaat om wat er in het potje ligt. Oke, dat werkte hier, misschien werkt bij jouw kind een subtielere aanpak maar wees overdreven blij.

Tip 5, en de laatste, is om het ook vrij gauw weer als normaal te gaan bestempelen. Het juichen kan je natuurlijk even volhouden, maar wij juichen elkaar ook niet meer toe als we van de wc komen. Blijf blij en trots maar normaliseer. Het potje staat bij ons in de badkamer en nu is het ’s morgens bij het aankleden en ’s avonds bij het uitkleden een heel random opdrachtje van ons om er even op te gaan zitten. Soms gebeurt er wat, soms niet en dat is allemaal prima.

Op dit moment laten we het zo voortkabbelen. De wc zelf is bijvoorbeeld nog niet echt een succes dus die laten we links liggen. Eerstvolgende punt is om hem in een open bed te laten slapen en dat lijkt nu een grotere uitdaging dan de kennismaking met het potje 😉