20150910_113216750_ios

Partiële mola-zwangerschap – deel 2

Deel 2 van mijn verhaal over mijn partiële mola-zwangerschap. Een zwangerschap waarbij zich een kindje ontwikkelt maar ook een woekerende placenta. Ik eindigde vorige keer bij de curettage, na een maand kwam ik weer op controle en dacht het ziekenhuis voor de laatste keer van binnen gezien te hebben.

De gynaecoloog meldde mij echter dat ze tijdens de curettage hadden gezien dat mijn placentaweefsel woekerde. Het groeit dan niet normaal, maar harder, in trosjes en een beetje out of control zeg maar. Vrouwen die een volledige mola-zwangerschap hebben (alleen placenta, geen kindje) hebben soms ook al vrij gauw een dikkere buik. Het placentaweefsel kan niet allemaal weggehaald worden en het zwangerschapshormoon hcg blijft in je lichaam, waardoor je cyclus niet op gang komt, omdat je lichaam ‘denkt’ dat het nog zwanger is. Een partiële mola-zwangerschap overkomt 1 op de 20.000 vrouwen en is zeldzamer dan een complete / gewone mola-zwangerschap. Het ontstaat doordat twee zaadcellen een eicel bevruchten. Je kunt je voorstellen dat 3 sets chromosomen bij elkaar niet is zoals het hoort.

Ik moest meteen weer bloed laten prikken om te bepalen hoe hoog het hcg-level was en een week later weer om te kijken of het vanzelf zou dalen. Een andere mogelijkheid was dat het zou stijgen en dat het weefsel zich dus bleef ontwikkelen. Een onzekere week volgde, maar gelukkig kreeg ik te horen dat het was gedaald. Mijn lichaam ruimde het zelf op.

Dat opruimen duurt maanden. Als je zwanger bent, schiet je hcg exponentieel hard omhoog, maar dat werkt dus ook andersom. Zo ging ik in de eerste week van een waarde van 250 naar 143, de week erna testte ik geloof ik rond de 90 en daarna ging het met steeds kleinere sprongetjes omlaag. Totdat ik na maanden het wekelijkse belletje ontving dat ik op een waarde van 1,6 zat en de gynaecoloog het wel vertrouwde. Ik hoefde niet meer terug te komen.

Ja en toen… toen moest mijn cyclus zich herstellen. Die was onregelmatig en na een paar maanden besloot ik weer aan de pil te gaan. Ik was toe aan rust en even niet meer bezig zijn met mijn lichaam. De regelmaat die de pil bracht, zorgde ervoor dat ik het hele verhaal beter een plaats kon geven. Moeilijke momenten waren er wel, soms zelfs nog. Zo zag ik ineens een beeld van een echo met kloppend hartje op tv en ik was met stomheid geslagen. Ik had nooit beseft dat dát hetgene was dat ik had moeten zien. En op mijn uitgerekende datum, moederdag 2012, had ik het ook wel pittig.

Moederdag is voor mij dan ook een heel waardevolle dag en nog vaak denk ik terug aan mijn eerste kleintje, het beschermengeltje in mijn buik die mijn lieve Mason gezelschap heeft gehouden.

<3

 

2 thoughts on “Partiële mola-zwangerschap – deel 2

  1. Poeh wat een zeldzaamheid zeg. Herstellen is altijd een heel gedoe inderdaad. Ik zat al in de medische molen waardoor er met medicatie weer een cyclus opgewekt werd. Maar voordat je weer verder kan en wil gaat er weer een tijd overheen!

    • Het kost tijd om lichamelijk en ook geestelijk weer te herstellen inderdaad! Ik kan mij nog zo goed herinneren dat ik echt even klaar was met ‘bezig zijn met mijn lichaam’. Dank je wel weer voor je reactie, kan ik erg waarderen <3

Comments are closed.